  Midden september zat ik vol afgrijnzen in Sevilla naar tv te kijken waar ik 4 vliegtuigen en een handje vol terroristen een einde zag maken aan enkele duizenden levens.  Maar niet enkel levens gingen verloren door deze waanzin,  ook vele jobs,  alsook die van mij,  sneuvelden in deze oorlog zonder doel.  en daarom zit ik nu hier op dit bankje op de koning albert II laan,
 een prachtige oase van groen in schril contrast met het ' ghetto' hier slechts 200 meter vandaan.  Op dit bankje in het zonnetje twijfel ik of vandaag de laatste mooie zomerdag is of de eerste mooie herfstballade?  De kleuren waarin dit seizoen zich zo trots als een pauw in hult beanteoord in stilte mijn vraag.  Mensen in kostuum lopen druk rond en ik bedenk weer dat mensen in Brussel vele geoefender zijn in onmisbaar lijken dan waar dan ook in vlaanderen.  In mijn ooghoek zie ik een kokette dame, niet veel ouder dan mij,
 haar oase even ontdekken op het bankje naast mij. Rustig,  zonder zich ook maar een beetje onmisbaar te voelen rookt ze haar sigaretje en drinkt haar kopje koffie terwijl ze,  genietend van de laatste zonnestraaltjes,  haar krant leest. Mijn blik voelend kijkt ze even op ,
 lacht en knipoogt naar me waarmee ze uitdrukt te begrijpen wat mijn ogen zeggen en terwijl zij verder geniet op haar manier doe ik dat op de mijne,  namenlijk het zien van andere mensen die even dat stapje opzij uit het leven durfen zetten om even stil te staan bij de dingen en zichzelf.  Mijn interesse in het sollicitatie gesprek,  of zelfs nog maar gewoon opstaan uit deze lagune ebt weg met elke seconde die voorbij gaat.  en zelfs het lied dat de toeterende automobilisten als ode aan deze stad brengen kunnen het innige gevoel van liefde voor al de schoonheid op deze wereld niet onderdrukken.  De 2 schattige oudjes diebhand in hand staan te kibbelen over welke busze moeten hebben,
 de moeder die toch maar beslist het jasje van haar zoontje uit te doen terwijl deze kirt van plezier of het prille verliefd koppeltje welke beide zouden sterven als er meer dan 10cm tussen hen zou zijn.  It's a beautiful day.
